Profilo di annieAnnie's PlaceFotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
Annie's PlaceLaten we samen.. dingen doen zingen... 24 aprile The proclaimers ----- I'm on my way10 marzo Van Oude Mensen En Dingen Die Voorbijgaan......Hoezo oude mensen en dingen die voorbijgaan???
Nou, daar bedoel ik mee, dat als je ouder wordt, de tijd inderdaad lijkt te vliegen.....
Alweer een stief halfjaar geleden dat ik voor de laatste keer op mijn weblog schreef. En dat er in de tussentijd weer ontzettend veel is gebeurd... Het lijkt (alweer) wel een soap.
Laat ik allereerst natuurlijk niet de uitvoering van Scrooge vergeten, in december. Uiteindelijk de voorstelling 4x gespeeld en alweer ontzettend leuk om te doen.
Daar heb ik als het goed is ook nog foto's van die ik op mijn space ga zetten.
De komende tijd even niet toneelspelen, maar in september begint als het goed is de voorbereiding voor de Bommelrevu weer.... Daar wil ik natuurlijk als het even kan wel weer bij zijn!!! Maar daar zit dan als het goed is nog een vakantie voor, geen flauw idee waar we dit jaar weer terecht gaan komen maar nu we in een wat rustiger vaarwater komen, wordt het ook tijd om daar eens naar te gaan kijken.......
Toen ik vorig jaar op vakantie ging, om maar eens terug te kijken, was ik tegen overwerkt aan. Ik had zo ongelofelijk veel uren gewerkt dat het niet meer normaal was.
Heel veel nieuwe dingen leren in een baan die door alle veranderingen binnen het bedrijf veel zwaarder was als toen ik werd aangenomen, en altijd het gevoel hebben dat ondanks alle tijd en moeite die ik erin stak, het toch niet genoeg was.
Was??? Ja, was!!!
Na een van mijn kant uit iets minder turbulent 2e halfjaar in Houten kreeg ik op 14 januari 2009 ( goed nieuwjaar kun je wel zeggen...) mijn ONTSLAG!!!
Niet echt een donderslag bij heldere hemel ( de kredietcrisis had daar al heftig huisgehouden ), maar toch een schok.
Ik heb het er uiteindelijk tot 23 januari volgehouden en toen ben ik vertrokken, met de toezegging tot eind maart doorbetaald te krijgen.
En daar sta je dan, stank voor dank voor mijn gevoel, na anderhalf jaar het snot voor mijn ogen gewerkt te hebben, op straat, midden in een heftige kredietcrisis waar de berichten over massaontslagen je om de oren vliegen.
Nou had ik voor mezelf ook al een beslissing genomen; ik had in december mijn CV al op Monsterboard gezet, om rustig eens naar een andere baan uit te kunnen kijken.
Dat rustig kon ik dus wel vergeten, dus toen ik de 14e januari mijn ontslag kreeg aangezegd ben ik naar huis gegaan en heb direct internet afgezocht op banen in de omgeving van Zaltbommel.
Dezelfde dag heb ik ongeveer 6 brieven de deur uit gedaan en in de week die volgde heb ik een aantal reacties gegeven op vacatures die ik via Monsterboard tegenkwam.
Het eerste gesprek wat ik redelijk snel had, was in Zaltbommel bij een internetmarketingbedrijf. Die zochten iemand voor 32 uur. De gesprekken waren helemaal prima maar het salaris wat ze konden bieden was absoluut niet passend dus dat werd niets. Ik voelde me toen ik dat afwees helemaal schuldig en dacht; stel dat er niets meer komt, wat dan, zit ik dadelijk in de WW......
De eerste week van februari begon het plotseling uitnodigingen te regenen en uiteindelijk kon ik uit 3 banen kiezen waar ik allebei op het 2e gesprek ben geweest.
Een in Waardenburg, een in Zaltbommel en een in Uden.
Uiteindelijk is het dus allemaal goed gekomen en ben ik uiteindelijk toch (alweer) aan de slag. Veel sneller dan ik zelf had durven hopen uiteindelijk!
Dat vooruitzicht op een baan heeft er voor gezorgd dat de carnaval dit jaar toch nog in een prima stemming is verlopen! We hadden met onze loopgroep ook weer de eerste prijs, dus was wil je nog meer. (de foto's zal ik binnenkort ook op de space zetten).
Nieuwe rondes, nieuwe kansen dus weer. Nu werk ik 32 uur, verdeeld over 5 dagen, en kan ik lekker de kinderen 2x zelf uit school halen.
Geeft allemaal een stuk minder stress en dat komt de sfeer thuis uiteindelijk ook weer ten goede!!
Heb ik ook eindelijk weer wat meer tijd om mijn space een keer bij te houden! 15 agosto ja ja jarig...'t is weer zover!
Ja hoor, 't is weer zover; de zomer (bijna) klaar dus is Annie weer eens jarig.
Alweer 42... ja time flies als je fun hebt. Ik begin me zo onderhand toch serieus af te vragen wanneer ik toch een keer echt volwassen ga wezen...
Nou, als het aan mij ligt blijf ik tot in lengte van dagen af en toe behoorlijk gek (doen).
Geen speciale dingen doen morgen, gewoon een beetje werken en we zien wel wie er vanavond op de koffie komt.
Nog een weekendje en dan begint het lieve leven weer; Toneel, fluiten, bestuur van Rayon Zuid van de NBB, HRH, het zit weer redelijk vol.
Gelukkig krijg ik op mijn werk steeds meer het gevoel dat ik dingen ga beheersen, ik merk aan mezelf dat dat rust geeft.
Vandaag de enorme stapels opgeruimd die zich in de loop van de tijd gevormd hadden in mijn bakjes en op mijn bureau, nou morgen nog de uitvoerende taken die erbij horen doen en dan kan ik me met volle kracht op de toekomst gooien!
31 luglio Weer terug van vakantieWe zijn weer terug..
En we hebben het lekkere weer (voor even) mee terug genomen uit Frankrijk!!
Gisteren zijn we teruggekomen uit de Dordogne, Proissans vlakbij Sarlat, waar we op een camping hebben gezeten die Le Val d'Ussel heette.
Helemaal uitgerust en zelfs wat bruiner dan we vertrokken zijn we gisteren in 1 keer in zo'n 12 uur terug komen rijden. Dat is voor ons best uniek want normaal gesproken doen we de heen- en terugweg vaak in twee etappes.
We vertrokken op donderdag 17 juli naar ons overnachtingshotel in Marne la Vallee. Ja, inderdaad, vlak bij Eurodisney! De kinderen wisten niet beter dan dat we gewoon op vakantie vertrokken dus die zagen steeds meer borden Disneyland en die begonnen steeds harder te zeuren dat ze er naar toe wilden..
's Avonds hebben we ze maar uit hun leiden verlost en ze verteld dat we de volgende dag naar Disney zouden gaan (wat natuurlijk enthousiast begroet werd!).
We logeerden in Le Val d'Europe, een nieuw uit de grond gestampt dorpje aan de achterkant van Eurodisney (als we uit het raam van ons hotel keken, konden we Disneyland zien). In het centrum zijn diverse overdekte winkelcentra gebouwd, een outletcenter en natuurlijk de bijbehorende restaurants. Ook is er een metrostation vanwaar je binnen 2 minuten in Eurodisney bent!
Het bezoek aan Eurodisney was zoals je ook op de foto's kunt zien natuurlijk helemaal geweldig, het was niet eens zo superdruk dus hebben we redelijk veel kunnen zien en doen. Natuurlijk moesten er oren worden gekocht (voor joost een lichtgevend hoed van Mickey als de tovenaar) en de dag werd voor Joost en Lieke goed afgesloten door een diner in een restaurant op het park waar diverse disneyfiguren langs kwamen.
De volgende dag zijn we afgereisd naar onze echte vakantiebestemming, Proissans in de Dordogne.
Omdat half Frankrijk en Nederland op die zaterdag gingen reizen hebben we natuurlijk ook in de file gestaan (vooral rond Parijs) maar over het algemeen verliep alles behoorlijk voorspoedig.
De camping zelf was echt weer een "franse" camping zoals wij dat noemen. Dat wil zeggen redelijk klein, veel fransen en niet al te veel hollanders. Stom toeval dus dat wij hier de vroegere buren van onze huidige buren tegenkwamen die we al een paar keer ontmoet hadden op verjaardagen en hun bruiloft! Lieke had in no time natuurlijk weer een vriendin, Laura uit Oostende, maar Joost had er wat meer moeite mee.
Er waren zo wie zo meer meisjes dan jongens, en de jongetjes die er waren spraken alleen frans. Volgend jaar dan toch maar naar zo'n grotere, hollandse camping??
In de anderhalve week dat we er geweest zijn hebben we zoals gewoonlijk weer veel gereden. We zijn naar Cahors geweest, Perigeux, Montignac met de grotten van Lascaux en hebben Sarlat bekeken, zelfs nog in Carlux (waar Frank en ik 14 jaar geleden als eens logeerden) en natuurlijk op allerlei plekjes met water om lekker te zwemmen.
Alleen het canoeen is er dit jaar bij ingeschoten. Dat hadden we willen doen maar omdat we vaak zo ontzettend lang hebben uitgeslapen is het er gewoon niet van gekomen.
Ach ja, kunnen we dat in de toekomst gewoon nog een keertje doen.
Een negatieve ervaring die er bij de kinderen met name ingehakt heeft, is geweest toen we aan het zwemmen waren in een meertje bij ons in de buurt. Er is toen een mevrouw niet goed geworden in het water, waarschijnlijk een hartaanval of zo. Die mevrouw hebben ze in eerste instantie op het strand liggen reanimeren, met hartmassage en beademing. Ik zag het al vrij snel en had goede hoop dat Joost en Lieke het niet in de gaten zouden hebben maar uiteindelijk werd iedereen het water uit gehaald door een strandwacht en stond er een flinke bos mensen om het gebeuren heen, dus hadden ze donders goed in de gaten dat er iets niet goed ging.
De mevrouw werd na een kwartiertje op een brancard naar het ehbo hokje gebracht waar de inmiddels gearriveerde ambulance en dokter ook nog minstens een kwartier met haar bezig zijn geweest.
In de tussentijd mocht niemand het water meer in (waarschijnlijk omdat er geen toezicht meer was) en stond iedereen maar een beetje naar dat hokje te staren.
Toen de groene vlag gestreken werd, die aangaf dat je mocht zwemmen, zijn wij maar vertrokken. De kinderen maakten zich erg druk om het hele gebeuren en het leek ons beter het maar in het midden te laten of ze nou wel of niet met de ambulance zou worden afgevoerd of dat er b.v. een andere auto haar zou komen ophalen.....
De burgemeester van het dorpje was inmiddels ook al gearriveerd dus ik zelf heb er een hard hoofd in of die mevrouw het gered zal hebben.....
Minder leuk dus, maar voor de rest alleen maar positieve ervaringen. Vandaag nog lekker een dagje vrij om het af te leren en dan kan Annie morgen alweer aan de slag omdat er ander geen leidinggevende is voor mijn afdeling...
Daarna gelukkig weer weekend dus kan ik een slow start maken!!
18 giugno Ut snot veur de oage....Hallootjes, daar ben ik weer!!
Voor de zoveelste keer weer terug van weggeweest! Tja, als je dan eens een keer de tijd neemt om te internetten schrik je je natuurlijk acuut dwarsaf dat het al zo lang geleden is dat je op msn bent geweest of hebt ingelogd op Hyves!!
Vanavond heb ik daar voor het eerst sinds maanden gewoon weer eens de tijd voor genomen.
Harstikke (te) druk met werken, dat is eigenlijk de samenvatting van de afgelopen maanden.
Mijn god, wat is er veel te leren voor een simpele bokhouder in een onderneming die zo amitieus is als de onze.
Gelukkig blijft er zo heel af en toe toch nog wel eens tijd over voor iets leuks. Twee weken geleden de ontzettend geslaagde uitvoeringen van de getatoueerde roos, die we buiten in de pastorietuin speelden.
Om eerlijk te zijn had ik er lang geen goed gevoel over maar toen we eindelijk in de tuin konden gaan oefenen verbeterde dat gelukkig snel!
Nu bezig met Scrooge, dat opgevoerd moet gaan worden (natuurlijk!!) rond de kerstdagen. Leuk groepje, bekende regiseur (Nick van de Bommelrevu) en een geheid goed verhaal. Heb er erg veel zin in, en dan natuurlijk vooral ook in het doorloopweekend wat dit aankomende weekend voor de deur staat en dat ons in De Moer brengt waar we twee nachten zullen doorbrengen in een kampeerboerderij om alvast gedegen aan het stuk te kunnen gaan werken.
Enig nadeel voor een aantal van ons is dat we zaterdag de wedstrijd Nederland - Zweden (denk ik) niet zullen kunnen zien. Nou ja, ik ben toch niet zo'n ontzettende voetballiefhebber.
De afgelopen 3 succesvolle wedstrijden heb ik lekker in mijn eentje thuis, achter de laptop met de tv aan, zitten aanhoren. Als het dan spannend wordt of iedereen begon te juichen, snel naar de woonkamer waar ik dan het doelpunt in de herhaling nog kon zien.
Ik ben namelijk niet zo'n ontzettend succes om voetbal mee te kijken. Als het spannend wordt, en dat wordt het bij het Nederlands elftal bij mij al als ze op "onze" helft komen, dan moet ik naar de WC, loop ik de gang in of verzin ik iets anders om maar niet te hoeven kijken.
Ach ja, ieder zijn manier zullen we maar zeggen!!
|
|
||||||
|
|
